Polifoniczne cykle dwuczęściowe

Budowa
  1. część (wstęp) – jest wirtuozowska, o charakterze improwizacji. Przeważa melodyka figuracyjna. Ma swobodną budowę.
  2. część (fuga) – najważniejszy jest temat, który początkowo ukazany jest solo w jednym z głosów.
    Następnie temat przechodzi z głosu do głosu.
    Towarzyszy mu kontrapunkt.
    Na fugę składają się przeprowadzenia i łączniki (wewnętrzne – w ramach przeprowadzenia oraz zewnętrznie – pomiędzy przeprowadzeniami.

Przykład: J. S. Bach – Preludium i fuga d-moll z das Wohltemperierte Klavier tom I:

Dodaj komentarz